اخبار و اعلامیه ها
خانه / گزارش برنامه های اجرا شده / کوهپیمایی طالقان به سه هزار

کوهپیمایی طالقان به سه هزار

طبق برنامه سه شنبه ۱۳ تیر۱۳۹۱ ساعت هشت و نیم شب از ابتدای خیابان مشتاق دوم اصفهان حرکت خود را به سمت منطقه طالقان شروع کردیم. این برنامه که از جمله برنامه های پیمایشی سنگین در منطقه البرز محسوب میشود توسط گروه کوهنوردی و طبیعت گردی اسپادانا برنامه ریزی شده بود و نفرات شامل ۱۲ نفر از آقایان و ۳ نفر بانوان کوهنورد اصفهان بودند. وسیله نقلیه مورد استفاده یک دستگاه مینی بوس هیوندایی بود.سرپرست برنامه آقای محمد اسدی و راهنما آقای علی اوقانیان بودند. خوشبختانه نقاط مسیر از قبل بر روی جی پی اس زده شده و با اطمینان کامل عازم برنامه شدیم.

صبح روز چهارشنبه به منطقه مورد نظر رسیدیم. فرعی طالقان در جاده تهران به قزوین وپس از آبیک واقع است. با ورود به این جاده به ترتیب پس از حدود ۲۵ کیلومتر به دریاچه سد طالقان و۸ کیلومتر بعد به شهرک طالقان میرسیم. در ادامه مسیر به سمت شرق پس از ۲۰ کیلومتر روستاهای دیزان و پراچان را شاهد خواهیم بود.

پس از صرف صبحانه در روستای پراچان طالقان که ابتدای مسیر پیمایش می باشد، کوله ها را اماده کرده و حدود ساعت ۹ حرکت را به سمت شمال و در امتداد رودخانه و در خلاف جهت آب آغاز کردیم. از باغات روستا عبور کردیم و در حالی که دیگر درختی در مسیر وجود نداشت  رودخانه را پی گرفتیم.گروه کاملا شاد و سرحال علیرغم بی خوابی شب گذشته طی مسیر می کنند.

 در چند نقطه شاهد برفچال و چشمه های کوچک و بزرگ بودیم که گروه را از حمل آب بی نیاز میکرد. همچنین در چند نقطه از پلهای روی رودخانه عبور کردیم.مسیر تا معدن سنگ کاملا مشخص است چون جاده خاکی که برای معدن سنگ گرانیت کشیده شده همان مسیر پیمایش می باشد.پس از عبور از معدن که کنار رودخانه قرار دارد کم کم مسیر به صورت پاکوب درمیاید.ادامه مسیر تا دو آب در حاشیه غربی رودخانه قرار دارد.در این نقطه دو رودخانه که یکی از شمال آمده و دیگری از شرق به هم متصل شده و رودخانه منتهی به روستای پراچان را تشکیل می دهند.از همان ابتدا از رودخانه ای که از شمال آمده عبور می کنیم و پاکوب را ادامه میدهیم.این پاکوب دقیقا مابین دو رودخانه قرار گرفته و به روی یال ارتفاع میگیرد و جهت آن ابتدا شرقی و سپس شمالی می باشد.

مسیر تا سنگ دروازه که یک توده سنگی زیبا به شکل دروازه است کاملا مشخص است و محل مناسبی برای استراحت گروه.پس از صرف تننقلات و گرفتن عکسهای یادگاری به حرکت خود ادامه دادیم.

از اینجا تا دومچه در بعضی نقاط پاکوب گم میشود که جی پی اس به کمک می اید.باید دقت نمود تا حد ممکن از انحراف به سمت شرق حذر کرد و در دوراهی ها مسیر های غربی را باید انتخاب کرد.تقریبا ساعت ۳ عصر است که به دومچه میرسیم. محل عالی برای چادر زدن. در اطراف جلوه چشمه ها و آبشارها بسیار زیباست.زمان زیادی تا غروب باقیست اما ادامه مسیر با توجه به یخچالهای مسیر و صعود به خط الراس البرز که نسبتا سنگین است منطقی نیست. بنابراین گروه در تمام مدت عصر به گشت و گذار انفرادی در اطراف یا استراحت می پردازد. قبل از شام نیز مباحثات اجتماعی مابین دوستان حسابی داغ بود.نهایتا ساعت ۱۰ شب همه خوابیدند و ۶ صبح پنج شنبه با جمع کردن کمپ حرکت را مجددا آغاز کردیم.طبق برنامه این روز سنگین ترین قسمت برنامه می باشد.

تا دومچه مسیر ما با صعود کنندگان قله علم کوه یکی هست اما از اینجا باید کم کم از هم جدا شویم.ابتدا چیزی در حدود ۲ کیلومتر در امتداد جویباری زیبا به سمت شمال میرویم. در بین راه صبحانه نیز صرف شد. این جویبار آخرین نقطه ای است که میتوان آب برداشت چون پس از آن تا قبل از دره سه هزار آبی وجود ندارد. در انتهای جویبار جهت ما به یکباره شمال غربی میشود.در حالی که صعودکنندگان قله علم بایستی مسیر شمالی را ادامه دهند و حتی کمی به سمت شمال شرقی منحرف شوند.از اینجا تراورس شیب زیاد آغاز میشود.در چند نقطه به یخچال میرسیم که با توجه به شیب یخچال ها با احتیاط کامل از آنها عبور میکنیم. سرعت حرکت با توجه به شیب بسیار کم است با این حال چاره ای نیست.

سرانجام ساعت ۱۲ و نیم به روی خط الراس میرسیم. جی پی اس ارتفاع ۴۱۴۰ متر را نشان میدهد.مناظر کوهستان برفگیر در دو سوی آن بسیار زیباست. خوشبختانه با توجه به تمهیدات اندیشیده شده و شب مانی در دومچه کسی ارتفاع زده نشده.در تمام طول این خط الراس ارتفاع بالای ۴۰۰۰ متر است و با توجه به قللی که در سمت شرق ماست از دیدن قله علم کوه محروم هستیم.

پس از چند عکس یادگاری بلافاصله شیب تند شمالی را به سمت پایین سرازیر میشویم. مسیر شن اسکی کمک میکند که با سرعت زیادی پایین بیاییم. پایین شیب نیز از یک یخچال مسطح و ساده عبور میکنیم و سرانجام ساعت ۲ به ابتدای دره سه هزار و سرچشمه رودخانه زیبایش میرسیم.

مناظر برفی و آب شدن یخ ها بی نظیر است. کمی جلوتر مهیای ناهار میشویم که با توجه به خستگی تیم بیش از یک ساعت به طول می انجامد. از اینجا دوباره پاکوب که در سمت شرق رودخانه هست پیدا می شود. با توجه به مسیر طولانی در پیش رو با سرعت جلو می رویم با این حال از حدود ساعت ۷ به دلیل حالت تهوع یکی از اعضا و زانو درد یکی دیگر کمی سرعت تیم گرفته میشود.در مسیر چند چادر از دامداران جلب توجه میکند. کمی با آنها گپ میزنیم.نکته جالب مسیر وجود چشمه سارها و آبشارهای کوچک و بزرگ فراوان است. سرانجام ساعت ۹ شب به آب گرم طبیعی میرسیم.

جایی که باید از پل چوبی روی رودخانه عبور کنیم و به آن سوی رود رویم.در اینجا میتوان به راحتی چادر زد.چند نفری کوهنورد تنکابنی و کرجی هم آنجا بودند.این آب گرم یک حفره طبیعی و زیبا در دل کوه است که ظرفیت ۵ تا ۸ نفر در حالت نشسته در حوضچه خود را دارد.شام صرف میشود و بیشتر گروه برای زدودن خستگی به اب گرم می روند.ساعت ۷ صبح جمعه دوباره حرکت میکنیم. پس از یک ساعت محل مناسبی را یافته و صبحانه میخوریم و مجددا ادامه مسیر میدهیم. پوشش گیاهی منطقه بسیار جالب است و هنوز برفچال ها و چشمه های زیادی در طول مسیر وجود دارد.

به طور کلی جز فاصله میان دومچه و ابتدای دره سه هزار که تقریبا پاکوبی وجود ندارد و همچنین فاصله مابین دواب تا دومچه که پاکوبها چندگانه میشود ، در بقیه کل مسیر پاکوب یا جاده خاکی کاملا مشخص و عریض است و جای نگرانی وجود ندارد. در قسمتی از مسیر به واسطه پل پاکوب به حاشیه غربی رودخانه میرود.ساعت حدود ۱۱ است که به میان رود میرسیم و یک چایخانه محلی است که تیم از خود پذیرایی میکند.

بلافاصله از پل چوبی میگذریم و  دوباره به حاشیه غربی میرویم اما در اینجا با صحنه جالبی مواجه شدیم.یکی از شاخه های رود سه هزار در اینجا به شدت سیلابی است و پل روی خود را خراب کرده.کمی مردد میمانیم که بازگردیم تا سطح آب خروشان پایین بیاید اما متوجه میشویم هر لحظه آب خروشان تر میشود پس بلادرنگ طنابها را باز کرده و با حمایت از قسمتی از رودخانه که خطر کمتر است عبور میکنیم.خوشبختانه برای کسی اتفاقی نمی افتد هر چند نزدیک بود آب دو نفر از اعضا را با سهل انگاری ببرد.قدرت آب به حدی بود که سنگهای بزرگ را با خود به بدن های ما میکوبید و در نوع خود بسیار خطرناک بود.

تنها تلفات ما در این عبور از رود یک عینک و یک گوشی موبایل بود.پس از این قسمت هیجان انگیز روستای درجان اغوش خود را باز میکند و جاده خاکی و تمام شدن پاکوب حکایت از پایان برنامه دارد.از یکی دو روستا عبور می کنیم و به روستای شهرستان که مینی بوس ما در انتظارمان است میرسیم.ساعت ۳ عصر است. به سمت اصفهان حرکت میکنیم و با توجه به زمان کم و احتمال وجود ترافیک در جاده های اصلی جاده فرعی الموت را انتخاب میکنیم. انتخاب این جاده باعث شد جنگل نبینیم اما در عوض دیدن دو شاخ قله علم کوه در مسیر و قلل اطراف ان بسیار جذاب بود.

کم کم جاده خاکی تمام شد و پس از چند ساعت و البته صرف ناهار در رستورانی در معلم کلایه به قزوین رسیدیم. صرف دو عدد هندوانه در ادامه تنها نکته ای بود که میشود به ان اشاره کرد.سرانجام ساعت ۴ صبح به اصفهان رسیدیم و این سفر خاطره انگیز تمام شد.تعدادی از نقاط مسیر همراه با مختصات، ارتفاع و فاصله از مبدا انها را در زیر میاورم تا راهگشای کوهنوردان این مرز و بوم باشد.

روستای پراچان

H:2370m  d:0  location: 36°۱۵’۱۳٫۵۵″N 50°۵۶’۳۳٫۲۲″E

معدن سنگ

H:2730m  d:5.5km  location: 36°۱۷’۳۰٫۴۰″N 50°۵۷’۱٫۸۸″E

دو آب

H:2860m  d:7km  location: 36°۱۷’۴۱٫۲۵″N 50°۵۷’۴۰٫۲۴″E

سنگ دروازه

H:3060m  d:8.5km  location: 36°۱۸’۲٫۰۱″N 50°۵۷’۴۸٫۱۵″E

گوسفندسرای دومچه

H:3350m  d:11.5km  location: 36°۱۹’۲٫۹۴″N 50°۵۸’۴٫۴۸″E

خط الراس البرز

H:4140m  d:17km  location: 36°۲۰’۲۵٫۸۷″N 50°۵۷’۱۷٫۳۹″E

آب گرم

H:2530m  d:28km  location: 36°۲۳’۱۸٫۲۷″N 50°۵۳’۷٫۳۷″E

روستای شهرستان

H:1940m  d:38.5km  location: 36°۲۶’۳۵٫۷۶″N 50°۵۲’۱۳٫۸۷″E

گزارش و اطلاعات جی پی اس: احسان امین جواهری

یک نظر

  1. سلام و وقت بخیر خدمت شما
    آیا امکان ارسال فایل جی پی اس این مسیر برای من را دارید؟

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*